Hello again!
Hoy, buscando vídeos para otra asignatura, acabé tropezando con este vídeo. La verdad es que no me esperaba que fuese tan emocionante y me alegro de haber tenido la suficiente curiosidad para verlo. Se trata de la despedida de un profesor de francés de instituto que se jubila, y lo sorprendente es ver la huella que ha dejado en sus alumnos y cómo ha conseguido que lo quieran tanto. No me quiero extender mucho con este tema porque sé que ya se ha hablado en otros blogs, pero tenía la necesidad de ponéroslo porque de verdad que vale la pena verlo. Tan sólo decir que esta es una de las cosas más gratificantes que puede tener un profesor y, personalmente, si me encontrase en la situación del profesor de este vídeo (recibiendo tantas muestras de afecto por parte de los alumnos) lejos de sentirme aliviada por dar fin a esa etapa de mi vida después de años trabajando con adolescentes, sentiría la necesidad de seguir dándoles clase y seguir educándolos y trabajando con ellos, ya que me daría muchísima pena desconectarme de ese mundo tan maravilloso (y sí, estoy segura de que por muchas piedras en el zapato que pueda tener es maravilloso) que es la docencia y, desde luego, ofrecería mi ayuda y mis consejos a todos los alumnos que así me lo pidieran. Me ha emocionado bastante este vídeo, me ha hecho pensar en lo buen profesor que habrá sido este hombre para conseguir que los alumnos se entristezcan por su marcha y lo vitoreen así, porque, ¿Cuántas veces habremos deseado que se jubilase anticipadamente más de un/a desastroso profesor/a?
En resumidas cuentas, I really encourage you to watch this video, es cortito y vale la pena verlo y pasar un buen rato, decididamente deja paso a la reflexión sobre qué es ser buen profesor.

El vídeo me recordó a algo que sucedió en mi instituto. Un profesor excelente, Indalecio, de Física y Química, organizador de la revista del instituto, etc. falleció de manera repentina. No sólo se le hizo un homenaje muy emocionante, sino que el centro logró cambiarse de nombre, en su honor. El antiguo IES Francisco Sánchez de Tui, se llama ahora IES Indalecio Pérez Tizón, uno de los mejores profesores que he tenido y que ninguno de sus alumnos conseguirá olvidar nunca. Gracias por compartir el vídeo
ResponderEliminarPues que buen detalle por parte del instituto de optar por ponerse el nombre de este profesor, es lo mejor para homenajearlo como se merece :) Desde luego que estos profesores dejan huellas imborrables!
EliminarJooo muchas gracias por compartir este vídeo con nosotros!!!!sí que es súper súper emocionante!! Te hace reflexionar y querer dar siempre lo mejor de ti. Cómo me gustaría conocer a este hombre para que me diera unos cuantos truquillos jejeje
ResponderEliminarPues sí! A mi también me gustaría conocerlo la verdad, seguro que tiene muy buenos consejos que dar :)
EliminarEncantoume o vídeo! Creo que Salvador exemplifica ao profesor que tod@s nós queremos chegar a ser, un profesor capaz de conectar cos alumnos ata o nivel que este señor se ve que o fixo. Supoño que cada un de nós tivo un Salvador ou alguén parecido na súa vida escolar e este vídeo leva a reflexionar sobre a forma de actuar deses profesores e sobre o que deberiamos imitar deles e o que deberiamos cambiar para poder chegar a ser ese profesor ao que todos os alumnos queren e respetan. :)
ResponderEliminarA verdade é que parece incrible que os profesores cheguen a significar tanto para os alumnos, pero ahí os tes, todos emocionados porque os seu profesor favorito xa non lles vai a dar máis clase. É sin duda unha das mellores probas que podemos ter para crer un pouco máis na nosa profesión :)
EliminarEs muy motivador este video, gracias también por compartirlo! Sin duda no crees en estas cosas hasta que las ves. En mi caso, con la décima parte del afecto que recibe este profesor ya me sentiría muy agradecida ;)
ResponderEliminarUn saludo!